Wypoczywanie w Bogu

logo_2000_Don_BoscoDrodzy!

List ten jest zaproszeniem do uczynienia pierwszych kroków w kierunku Kapituły Inspektorialnej 2016. Bliskość wakacji, a co za tym idzie, Wasze przygotowania do intensywnej pracy wychowawczej, a także planowanie wakacyjnego odpoczynku, przypomniały mi treść słów świętego Jana Pawła II wypowiedzianych do młodzieży: „…czas wolny, lub wolność czasu, jest specjalnym powołaniem” oraz „Bóg ze swoim Słowem czeka na nasz czas wolny…”[1]. Po rozmowie w jednej ze wspólnot na temat wakacyjnej praktyki związanej z rozmyślaniem, pragnę napisać kilka słów o naszym „wypoczywaniu w Bogu”, o modlitwie.

Życiodajna codzienność

Nie będzie to ascetyczna konferencja, a raczej przypomnienie i prośba o uporządkowanie wspólnotowych praktyk modlitewnych. Trudno więc nie napisać choć kilku zdań o roli modlitwy w naszym życiu.

„W modlitwie Duch Święty przemienia nasze życie. To w modlitwie poznajemy Boga: odkrywamy Jego obecność w naszych duszach, słyszymy Jego głos mówiący przez nasze sumienia, zachowujemy Jego dar naszej osobistej odpowiedzialności za swoje życie i za nasz świat”[2]. „Modlitwa bez wątpienia, jest najpełniejszym wyrazem naszego bycia […] synami Ojca, w Jezusie Chrystusie. Modlitwa sprawia, że jest możliwe życie wspólnotowe, praktykowanie rad ewangelicznych oraz pełnienie naszego posłannictwa. Bez modlitwy nasze życie staje się aktywizmem służącym pełnionej przez nas funkcji, a nam grozi wyrafinowane usprawiedliwienie, że praca jest modlitwą. Nie można być kontemplatywnymi w działaniu, jeśli nie jest się kontemplatywnymi w modlitwie”[3].

Regulaminy ogólne w artykule 70 przypominają: „Współbracia odprawią codziennie, możliwie wspólnie, Jutrznię i Nieszpory. Zależnie od okoliczności w ich miejsce można odmówić inne modlitwy. Wszyscy współbracia będą wierni codziennemu sprawowaniu Eucharystii.” Jutrznię kończymy odmówieniem aktu oddania się Wspomożycielce „O Najświętsza…” i analogicznie nieszpory modlitwą przez wstawiennictwo św. Jana Bosko „Ojcze i nauczycielu młodzieży…” – modlitwa ta została włączona do codziennej praktyki na wyraźne życzenie Przełożonego Generalnego, ks. Pascuala Chaveza. Od kilku lat dodajemy w precesach jutrzni i nieszporów wezwania, prosząc Boga o odczytanie przez młodzież swojego powołania.

W ciągu ostatnich lat prosiłem wspólnoty o modlitwę w różnego rodzaju intencjach: najczęściej były to prośby za współbraci chorych, polecaliśmy szczególnie trudne sytuacje w inspektorii, prośby o pokój na Ukrainie itd. Niektóre wspólnoty skrupulatnie spełniały te prośby i ich wspólnotowa modlitwa „urosła w wiele dodatków”.  Dlatego polecam, by we wspólnotowej modlitwie zachować porządek i wszelkie dodatkowe prośby o wsparcie modlitewne umieszczać w precesach jutrzni i nieszporów lub modlitwie wiernych podczas sprawowanej wspólnotowo Eucharystii. Odwołując wszystkie poprzednie prośby, proszę o zachowanie w jutrzni i nieszporach modlitwy o powołania oraz o modlitwy o pokój na Ukrainie. Oczywiście nie rezygnujemy z przywoływania wstawiennictwa naszych świętych, ale można ich przywołać również w precesach, np. „za wstawiennictwem sługi Bożego Jana Tyranowskiego prosimy Cię o zdrowie dla…”.

Od dwóch lat w naszych wspólnotach pojawiła się modlitwa za żyjących współbraci, każdego dnia przypominamy sobie kilku z nich i pod ich adresem kierujemy prośby do Boga. Tylko niektóre wspólnoty podjęły tę inicjatywę. Wydaje się, że najlepszym momentem na tę modlitwę jest wspólnotowe nawiedzenie Najświętszego Sakramentu. Wiem, że nie we wszystkich wspólnotach uda się zrealizować tę prośbę. Chciałbym jednak zapewnić wszystkich współbraci, że we wspólnocie Domu Inspektorialnego taka modlitwa jest zanoszona codziennie.

Wszystko to, co napisałem powyżej, ma także na celu zachowanie odpowiedniego czasu na rozmyślanie. Regulaminy ogólne w 71 artykule mówią: „Każdego dnia współbracia poświęcą wspólnie przynajmniej pół godziny na rozmyślanie i jakiś czas na czytanie duchowne. Wspólnota lokalna niech się troszczy o urozmaicanie form tych praktyk i zachęca współbraci do czynnego uczestnictwa.” Ksiądz Bosko często podkreślał wagę modlitwy myślnej i ustnej: „Nie można dobrze rozpocząć inaczej jak od nieba. Modlitwa jest dla nas jak woda dla ryby, powietrze dla ptaka, źródło dla łani, ciepło dla ciała”[4]. Przypominam o tym już teraz, by na lekturę, karmienie się Bożym słowem, wykorzystać dobrze czas wakacji oraz zapewnić odpowiedni czas i warunki w czasie programowania nowego roku. Niech dla wszystkich wsparciem będzie słowo św. Jana Pawła II: „Bóg ze swoim Słowem czeka na nasz czas wolny, aby więcej mówić do nas. Oto jak ja widzę obecność katechetów wśród was. Bóg oczekuje waszego czasu wolnego, aby więcej mówić do nas, i czyni to Kościół w każdą niedzielę; w każde święto mówi nam więcej przy pomocy Słowa Bożego, wprowadza nas w Słowo Boże”[5].

Przełożonych wspólnot proszę o lekturę artykułów naszego Dyrektorium od 89 do 98. Ten krótki tekst w praktycznych zapisach przypomina sposób organizowania życia wspólnoty w dialogu z Bogiem.

Drodzy!

W przeddzień ogólnopolskich uroczystości kończących świętowanie roku jubileuszowego 200-lecia urodzin św. Jana Bosko oraz w oczekiwaniu na Savionalia, wyjątkowo sierpniowe nie majowe, i spotkanie młodzieży naszych szkół na Jasnej Górze polecam Was, młodzież i całą Rodzinę Salezjańską opiece naszego świętego patrona.

 

[1]Jan Paweł II,Spotkanie Ojca Świętego z młodzieżą w czasie wolnym, Castel Gandolfo, 3 września 1982.

[2]Jan Paweł II,Przybyłem do Wielkiej Brytanii, aby zaprosić was do modlitwy.Słowo do młodzieży walijskiej, 2 czerwca 1982 roku.

[3] Pascual Chavez Villanueva, Pod tchnieniem Ducha, Wydawnictwo Salezjańskie, 2010, s. 91.

[4] P. Brocardo, Don Bosco, profondamente umano, profondamente santo, s.99.

[5]Jan Paweł II,Spotkanie Ojca Świętego z młodzieżą w czasie wolnym, Castel Gandolfo, 3 września 1982.

[Foto: http://morguefile.com]

Author: Dariusz Bartocha

Share This Post On